Afgelopen januari stapte ik, samen met mijn vriend Donny en onze rode kater Ollie, in onze zelfgebouwde camper om een avontuur te beginnen dat al jaren op onze bucketlist stond: de oude Zijderoute richting China rijden. Van Turkije, Armenië en Georgië tot Kazachstan, Kirgizië, Tadzjikistan en Oezbekistan… voor veel mensen klinkt het als "verweggistan", maar voor ons werd het stap voor stap een tastbaar avontuur.
Samen met Aveco Verzekeringen mag ik deze blogreeks maken, om jullie te inspireren! We delen hierin onze mooiste ervaringen en praktische tips per land, maar ook hoe het is om met een camper zó ver van huis te reizen. Want het leuke van een camper is dat jij je overal thuis kan voelen: of dat nou op een prachtige camping in Zeeland is, of of op de Kazachstaanse steppe al kijkend naar een raketlancering.
Dus… reis je met ons mee?
In deze blog schrijven we over onze persoonlijke ervaring, en al onze beste tips voor Kazachstan.
Als je vanuit Rusland of Turkistan Kazakhstan inrijdt, kom je direct terecht in de oneindige Kazachstaanse steppe. Als je je ooit hebt afgevraagd hoe het einde van de wereld eruitziet… dan zou het zomaar hier kunnen zijn. Het land is zó uitgestrekt, vlak en stil dat het voelt alsof we van de kaart zijn gevallen. Geen bomen, geen hekken, geen mensen… alleen dor gras, zand, lucht, wind, paarden, koeien en kamelen.
Het is de grootste droge steppe ter wereld, groter dan Frankrijk, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk samen. En toch krioelt het hier van leven. Zo zagen wij bijvoorbeeld de zeldzame saiga-antilope (met die grappige stofzuigerneusjes), Ollie keek recht in de ogen van een paar Bactrische kamelen en zagen we alle leuke kangaroo muisjes.
De grootste verrassing na maanden steppe?
Onze camperkat Ollie is niet langer bang voor paarden. In Nederland dook hij nog onder het bed zodra hij een politiepaard hoorde. Nu wandelt hij met opgeheven staart door een kudde alsof hij de Lion King zelf is. We draaien zelfs het Lion King-liedje als hij zo bazig rondloopt over de steppe.
Niet alles begon voor ons “Hakuna Matata” in Kazakstan trouwens. Door een grenssluiting in Oezbekistan moesten we een omweg van 1200 kilometer (!) nemen door de leegte van de Kazakh steppe. Al bracht deze omweg ons langs een magisch verborgen plek in die eindloze vlakte: Baikonur Cosmodrome, de plek waar de allereerste dier én mens de ruimte in ging.
Baikonur Cosmodrome: de geboorteplek van de ruimtevaart. Eén plek die eigenlijk niet persé op onze bucketlist stond, maar waar we door andere reiziger op werden gewezen. Baikonur is de geboorteplek van de ruimtegeschiedenis: de eerste satelliet (Sputnik en daarmee de start van de internetrevolutie), het eerste dier in de ruimte (Laika de hond, overigens één van de zieligste verhalen die er bestaat) en natuurlijk de eerste mens (Yuri Gagarin).
Toen we ontdekten dat er begin juli een lancering gepland stond, wisten we: daar móeten we heen. Toegang tot het officiële kijkgebied is alleen weggelegd voor de gelukkigen met een VIP-ticket (vanaf €1500), maar samen met een paar andere overlanders vonden we een wildkampeerplek op 19 kilometer afstand van het lanceerplatform(zie iOverlander).
Om half één ’s nachts zaten we in campingstoelen, met een fles Russische champagne in de hand en de NASA-livestream naast ons. De lucht lichtte op, een wolk rook vulde de horizon en binnen enkele seconden schoot de 53 meter hoge raket omhoog richting het International Space Station. Dertig seconden later kwam het geluid: wat misschien nog wel indrukwekkender was, zo diep en zwaar.
We zaten daar sprakeloos, met kippenvel, ergens tussen ongeloof en pure euforie. In zulke momenten vraag je je af: hoe zijn we hier terechtgekomen? In de middle of nowhere in Kazachstan, met onze zelfgebouwde camper, onze kat en een gratis front row seat voor een raketlancering.
In het westen van Kazachstan vind je naast Baikonur ook nog andere onwerkelijke plekken.
Stip op nummer één! Mangystau is Kazachstans maanlandschap: witte kliffen, grillige rotsformaties en valleien waar geen mens woont. Hier rijd je uren zonder iemand te zien, alleen kamelen en schaduwen van wolken. Wij bezochten er de Bozzhyra-kliffen, Tiramisu bergen, Tuzbair zoutmeren, Airakty berg, Sherkala berg, de Ballen vallei en één van de laagste plekken ter wereld. Ook broken we onderweg onze bladveer, die in Aktau weer op een creatieve manier werd gerepareerd. Maar dat verhaal is een losse blog over te schrijven.
Turkistan is een betoverende stad vol geschiedenis, kleuren en geuren. Toen wij er waren ook indrukwekkend warm, de thermometer stond om 10.00 s’nachts nog op 44 graden eind juni. We boekten dus een hotel, 30 euro voor een deluxe suite. Je parkeert bij lagere temperaturen de bus naast de zingende fontein, waar iedereen ´s avonds de koelte opzoekt en een kletsje komt maken. De Mausoleum van Khoja Ahmed Yasawi torent als een blauw juweel boven de woestijn uit, UNESCO-werelderfgoed dat zelfs Timoer Lenk ooit liet bouwen. De stad heeft ook wel wat weg van dubai, met een moderne Caravanserai shopping mall en leuke hippe restaurants met Centraal Aziatische keuken zoals: Wow Plov en Sandyq. Een leuk wist je datje: Drie keer in je leven Turkistan bezoeken staan voor een moslim gelijk aan een bezoekje aan Mekka.
Wat ooit een van de grootste meren ter wereld was, is nu grotendeels verdwenen. Het Aralmeer vertelt een verdrietig maar fascinerend verhaal van ecologische verandering. In de woestijn liggen roestige scheepswrakken als stille getuigen van wat ooit was. De wrakken zijn in Kazachstaanse kant niet echt zichtbaar, daarvoor kan je beter naar de Oezbekistan kant. Toch groeit er hoop met kleine projecten die het water langzaam terugbrengen. Zo stonden wij een paar dagen aan een kleiner meer, waar we een duik namen samen met de kamelen, zwemles kregen van de lokale brigade en vriendelijk begroet werden door de weinige nog overgebleven vissers.
Na de steppe reden we door naar het zuidoosten van Kazachstan — een totaal andere wereld. Rondom de stad Almaty vind je bergen, canyons, bossen en helderblauwe meren.
Onze zes favorieten:
De ‘Grand Canyon’ van Kazachstan. Helaas mag je er niet meer met de camper naar beneden, maar het uitzicht blijft adembenemend. Wandel door de “Valley of Castles” en je voelt je piepklein tussen de natuurreuzen.
Een verlaten parel tussen de bergen, perfect om wild te kamperen. Grote roofvogels waren er aan het jagen. We maakten ons wat zorgen om Ollie, maar gelukkig hadden de vogels geen interesse in onze grote rode huiskat. Het stuwmeer is geliefd bij kampeerders, vissers en reizigers die rust zoeken. ’s Avonds kleurt het water koper door de ondergaande zon.
Kolsai schittert als een Alpenmeer tussen de bergen, met dennenbossen en wandelpaden vol avontuur. We vonden het prachtig, maar best druk. Denk aan ´Kazak Disneyland´ met paardentochten en souvenirkraampjes. Kaindy daarentegen is mystiek: in het water steken kale boomstammen omhoog, als een verzonken sprookjesbos. Wat wij het leukste vonden: De 4x4 UAZ Buhanka taxi naar Kaindy. Wat hebben we gelachen!
De grens met China! Hier kun je zonder visum een kijkje nemen in een Chinese handelsmarkt vol eten en gekke gadgets. Wij verbleven 's nachts in de Kazakh moslim stad Zharkent, een kleurrijk grensdorp. Je voelt dat China hier om de hoek ligt, de markten staan vol zijde, porselein en de Chinese Moskee is een kunstwerk van hout en symboliek
De zomerse speeltuin van Kazachstan. Net naast Almaty. Op warme dagen trekken families, vissers en jetski’s naar het brede meer, ooit ontstaan door een dam in de Ili-rivier. Rondom liggen resorts en strandjes vol vrolijk geroezemoes. Na dagen steppe en stof voelde dit als een tropische vakantie. We werden direct uitgenodigd door een Kazachse familie om lekker watermeloen te komen eten.
Deze stad voelt Europees, maar met een Aziatisch randje. De modernste stad van Centraal Azië in onze optiek. De stad ligt aan de voet van besneeuwde toppen en je kunt in de winter letterlijk skiën in de ochtend en shoppen in de middag. Oude appelboomgaarden rondom de stad herinneren eraan dat “Alma” appel betekent.
De afstanden in Kazachstan zijn bizar groot. Maar juist daardoor verandert het landschap continu: van dorre steppe naar ruige bergen en heldere bergmeren. En dat maakt dit land zó bijzonder.
Zoals we in onze vorige blog schreven, Kirgizië was overall ons favoriete Centraal Aziatisch land. Maar Kazakhstan heeft zoveel extreem bijzondere plekken! De losse plekken an sich hebben veel indruk op ons gemaakt.
Ga je voor langere tijd op pad? Dan is het fijn om te weten dat je camperverzekering geldig is in alle landen die op je groene kaart staan – van Turkije en Tunesië tot aan Marokko. Alleen Kazachstan valt hier niet onder, maar daar regel je eenvoudig en voordelig bij de grens een tijdelijke verzekering.
Wil je écht een tijdje weg of een grote reis maken? Dan is de extra module ‘Reizen en wonen’ misschien iets voor jou. Daarmee ben je ook verzekerd als je tijdelijk in je camper woont. Je betaalt hiervoor een premietoeslag en er gelden aanvullende voorwaarden. Zo moet je bijvoorbeeld een briefadres in Nederland hebben.
Heb je vragen over langer op reis met je camper? Neem dan contact op een adviseur van Aveco via 0523 – 28 27 29.
Op de oude Zijderoute: kloosters en trotse bevolking in Armenië
Eeuwenoude kloosters, mystieke watervallen, het iconische uitzicht op de berg Ararat, uitstekende wijn, eten als een koning voor een kleine prijs en een trotse bevolking maakten Armenië onvergetelijk.
Op de oude Zijderoute: wijn en bergen in Georgië
Georgië is alles tegelijk: fantastisch eten, de slechte chauffeurs van de wereld, de mooiste steden en adembenemende natuur.
Op de oude Zijderoute: 10-weekse camperavontuur in Turkije
In deze blog schrijven we over onze persoonlijke ervaring, en al onze beste tips voor Turkije.
Campergids deel 2: hoe voorkom je overbelading?
Hoe weeg je je camper en wat kan je doen als je camper te zwaar is?
Campergids deel 1: hoe voorkom je overbelading?
Wat zijn de risico's van overbelading en hoe zwaar mag je camper eigenlijk zijn?
Blog 23: 10 handige gadgets
Maak je camper slimmer en veiliger met deze 10 gadgets!