Op de oude Zijderoute: kamelen, moskeeën, een ISS raketlancering en de canyons van Kazachstan
In deze blog schrijven we over onze persoonlijke ervaring, en al onze beste tips voor Kazakhstan.
Afgelopen januari stapte ik samen met mijn vriend Donny en onze rode kater Ollie in onze zelfgebouwde camper om een droom waar te maken: het rijden van de oude Zijderoute tot aan China. Van Turkije, Armenië en Georgië tot Kazachstan, Kirgizië, Tadzjikistan en Oezbekistan – voor velen klinkt het als “Verweggistan”, maar voor ons werd het stap voor stap een tastbaar avontuur.
In samenwerking met Aveco Verzekeringen deel ik deze blogreeks om jou te inspireren met onze mooiste ervaringen, handige tips en eerlijke verhalen over het reizen met een camper zó ver van huis. Want een camper voelt zich overal thuis – of dat nou op een camping in Zeeland is of midden tussen de yurts aan een bergmeer in Kirgizië.
Het land dat ik je in deze blog laat zien is: Kirgizië.
Wat neem je allemaal mee op zo’n Centraal-Azië-avontuur? Heb je al eens gehoord van de Nomad Games? En wat zijn onze acht favoriete plekken? Wij nemen je mee!
Eén van de meest gestelde vragen toen we vertelden over onze plannen om met onze zelfgebouwde camper naar Centraal-Azië te rijden, was: “Wat voor materiaal en upgrades heb je daar allemaal voor nodig?” Onze conclusie: dure camping gear is echt niet nodig. Oké, dat zeg ik terwijl we wel een Sonos-muziekbox, een vriezer en een automatische kattenvoerbak aan boord hebben.
Wie in Europa met een camper reist noemt het vanlife, maar zodra je verder trekt met je voertuig, heet het ‘overlanding’. Sinds we deel uitmaken van die overlander-scene, worden we overspoeld met gesprekken over de “beste vering” en “wie de grootste titanium schep heeft”. Je krijgt vragen als:
“Heb je nog geen zesvoudig ozonfiltersysteem voor je water?”
“Gaan jullie zonder luchtvering op pad? Je bent gek!”
“Met een tweewielaangedreven bus kom je nergens!”
Nou, wij dus wel. Onze bus heeft geen snorkel, geen monstertruckbanden en inderdaad ook geen 4x4. En ja, we zaten wel eens vast. Maar we kwamen op bijna dezelfde plekken als die enorme expeditie trucks met luxe snufjes. Sterker nog – zo’n 15-tons expeditietruck heeft soms juist meer nadelen.
We hadden heus een dure 4x4 kunnen kopen, maar dan was er geen geld meer overgebleven om te reizen. En eerlijk: hoeveel van die peperdure trucks met €2000+ schokdempers komen eigenlijk ooit buiten Europa?
En verder? De oude Zijderoute werd ooit afgelegd met kamelen, later met hippiebusjes. Tegenwoordig zie je reizigers op fietsen, motoren en zelfs met een Toyota Yaris. Vergeleken daarmee is onze camper een vijfsterrenhotel.
Het moraal van het verhaal:
Je hebt geen dure spullen nodig.
Je hebt geduld, nieuwsgierigheid en lef nodig.
En oké, een beetje geld voor al dat heerlijke eten.
Kirgizië veroverde ons hart direct, misschien wel meer dan elk ander land in Centraal-Azië. Onderweg schreef ik in mijn notitieboekje een kleine ode:
Kirgizië, waar National Geographic tot leven komt.
Waar elke zonsondergang de sneeuwtoppen roze kleurt,
waar wilde paarden over de steppe razen
en marmotten fluiten vanaf hun warme stenen.
Waar yurts als witte stippen in de valleien staan
en je welkom bent met thee, brood en verhalen bij het haardvuur.
Waar rivieren kronkelen tussen rode rotsen,
en adelaars de lucht delen met dramatische wolkendekens.
We kwamen als vreemden,
sloten Kirgizië in ons hart,
vertrokken met Kirgizisch stof in elke hoek van de camper
en de smaak van gefermenteerde paardenmelk op onze tong.
Kirgizië, wij komen terug.
Toen we eind juli in de bergen bij Soň-Köl meer waren, vonden daar de Nomad Games plaats. The Nomad Games zijn Kirgizische antwoord op Lowlands, maar dan met meer paarden en… een dode geit. Alle dorpen kwamen bijeen voor eagle hunting, paardenworstelen en Buzkashi (rugby met een geit als bal – het hoort bij de eeuwenoude nomaden tradities).
Bijzonder om te zien, maar mijn dierenliefde vond de ruigheid en stress voor de dieren ook moeilijk. Tegelijkertijd was de lokale trots en het respect voor hun paarden duidelijk voelbaar.
’s Avonds vloeide de wodka, galoppeerden kinderen van vijf alsof ze geboren cowboys waren, en stonden wij met onze camper gewoon tussen hen in. Het voelde als een kruising tussen een sportfestival en een tijdreis – allemaal met uitzicht over een prachtig meer.
Een plek op aarde die alles had. De canyon was een doolhof van kloven en steenformaties waar water eeuwenlang een weg had uitgesleten richting het Issyk-Kul-meer. We volgden kilometerslang een rivierbedding tussen rode rotsen, tot er ineens een helderblauw meer opdook aan het einde van de kloof.
Drie yurts, twee locals die kwamen zwemmen en een paar nieuwsgierige paarden, meer was er niet. Zelfs Ollie, onze camperkat, had de tijd van zijn leven: eindeloos zand, geen zwerfdieren en hagedissen om te stalken.
Op 3.000 meter hoogte lag dit bergmeer als een parel in de bergen. De uitgestrektheid was adembenemend. In de zomer woonden hier nomaden in yurts, liepen paarden vrij rond en was het ’s nachts zó stil dat alleen de sterren nog geluid leken te maken.
Dit meer lag op 3.200 meter hoogte, aan de voet van de machtige Lenin Peak – een van de “makkelijkst te beklimmen” bergen boven de 7.000 meter (al sloegen wij die klim over 😉). De route omhoog was smal en pittig, maar wat een beloning!
Ronde meertjes, marmotten die naar Ollie floten en een uitzicht dat we nooit zullen vergeten. Let op met zware voertuigen: er is een brug met een maximaal gewichtslimiet. Check altijd de app iOverlander voor actuele info.
Sprookjes bestaan – tenminste, in Kirgizië. De Fairy Tale Canyon was een zee van rode, oranje en gele rotsformaties in de vorm van kastelen, draken en wachttorens. We wandelden er bij zonsondergang doorheen. Makkelijk bereikbaar met elke camper, iets toeristischer, maar absoluut de moeite waard.
De hoofdstad van Kirgizië bruiste van Sovjetarchitectuur, straatkunst en jonge energie. Brede lanen vol oude Lada’s en hippe koffietentjes waar barista’s Engels oefenden.
Onze eettips:
Bij Karakol lagen de rode zandsteenkliffen van Jeti-Ögüz, oftewel “De Zeven Stieren”. Prachtige formaties vol legenden over liefde en verlies. Bovenop de berg, bij een klein koffietentje, genoten we van zonsondergangen en sterrenhemels waar je stil van werd.
Groots, leeg en adembenemend. Met de besneeuwde pieken van de Pamirs aan de horizon, wilde paarden en soms yaks die als stippen door de vallei trokken. Hier besef je pas hoe groot de wereld is en hoe klein je zelf bent.
Het op één na grootste bergmeer ter wereld en het bevriest nooit, zelfs niet in de winter. Rondom vind je badplaatsen, yurts en warme bronnen. Wij parkeerden aan de rand van het meer en genoten van een luxe stranddag midden in de bergen.
Naast je paspoort en standaard reisbenodigdheden, is dit handig om mee te nemen:
Een goede reisgids, bijvoorbeeld die van Ountravela, met alle offroad- routes en kampeertips voor Kirgizië.
Niet alleen door de landschappen, maar vooral door de mensen: trots, warm en ongelofelijk gastvrij. Onze camper vond er een nieuw thuis en wij ook, een stukje van ons hart.
Dus… heb je ooit gedroomd van een reis ver van de gebaande paden? Dan wacht Kirgizië op je. Met open vlaktes, open armen en een kop dampende chai.
Ga je voor langere tijd op pad? Dan is het fijn om te weten dat je camperverzekering geldig is in alle landen die op je groene kaart staan – van Turkije en Tunesië tot aan Marokko. Kirgizië valt hier niet onder, maar daar regel je eenvoudig en voordelig bij de grens een tijdelijke verzekering.
Wil je écht een tijdje weg of een grote reis maken? Dan is de extra module ‘Reizen en wonen’ misschien iets voor jou. Daarmee ben je ook verzekerd als je tijdelijk in je camper woont. Je betaalt hiervoor een premietoeslag en er gelden aanvullende voorwaarden. Zo moet je bijvoorbeeld een briefadres in Nederland hebben.
Heb je vragen over langer op reis met je camper? Neem dan contact op een adviseur van Aveco via 0523 – 28 27 29.
Volg de avonturen van Chanti & Ollie op hun Instagram @chanti.and.ollie