Als we door het Zwitserse landschap reden, zei ik vaak tegen Lukas: "Kijk nou uit het raam, dat lijkt toch net gephotoshopt".

Via Ferrata’s en klettersteig 

In het begin van deze blog benoemde ik het doen van klimparcoursen. Over het algemeen worden ze ‘via ferrata's’ genoemd, maar in Zwitserland noemen ze het ook wel een ‘klettersteig’. Op deze voornamelijk openbare parcoursen, volg je een staalkabel langs een rotswand. Er zijn uitdagende routes (vanaf niveau K3), maar er zijn ook routes die zeer toegankelijk zijn voor het hele gezin (K1 of K2). Online staat vaak meer informatie, inclusief de locaties waar je in de buurt materiaal kan huren. Lukas en ik vullen elkaar op deze routes in elk geval goed aan. Ik heb wat aanmoediging nodig op de stukken waar kracht aan te pas komt, maar Lukas heeft vooral zweethandjes als het op hoogte aankomt. 

Voor ons zijn deze routes wel echt een avontuurlijke manier om in een natuurgebied de toerist uit te hangen; letterlijk en figuurlijk. Onze drie favorieten zijn: Via Ferrata Krokodil in Zwitserland, Via Ferrata Panoramique in Frankrijk en Via Ferrata del Sorrosal in Spanje. Bij de laatstgenoemde Via Ferrata in Spanje volg je twee watervallen met een parcours omhoog. Bovenaan klim je met een ladder naar de ingang van een grot en die grot brengt je bovenaan de waterval naar prachtige kleine meren. Klinkt bijna onwerkelijk toch? Voor ons zijn deze klimroutes wel echt een avontuurlijke manier om in een natuurgebied de toerist uit te hangen; letterlijk en figuurlijk.

En na onze reis?

Er werd ook nog een inzicht opgedaan in onze zoektocht waar te settelen na onze reis. Lukas zijn broer heeft een Franse vriendin. Haar ouders runnen een prachtig hotel in het Franse Couiza, namelijk een chateau met wijngaard. We verbleven hier een aantal dagen en toen we de wijngaarden inreden, zagen we bovenaan de heuvel een klein huisje. Een soort hut, met een groot overdekt buitenterras, buitenkeuken, moestuin en uitzicht over de Franse heuvels. Chantal was op slag verliefd! Alleen onze draai vinden tussen het Franse plattelandse volk, zeker zonder Franse taal, zou je nogal een uitdaging kunnen noemen. Toch zijn er ‘hippies’ van over de hele wereld te vinden in deze regio. Je hebt er namelijk het plaatsje Bugarach wat tijdens de aangekondigde ondergang van de wereld in 2012 gespaard zou blijven. De wereld verging niet, maar de bewoners bleven hangen. Wij bezochten in Espéraza, vlakbij Bugarach, een geweldige zondagmarkt. Een plek waar alle hippies verzamelen, hun zelfgemaakte producten verkopen en live muziek spelen. En nog een tip van Flip: dit dorpje heeft een bijna-gratis camperplaats aan een beekje. Op de zogenoemde ‘wishlist’ zouden we zeggen!

En onze kat Ollie, ach, of hij nou in een prachtig chateau verblijft, wakker wordt op een parkeerplaats in Toulouse of de zon onder ziet gaan in de wijngaarden in Lausanne; zolang hij maar eens in de zoveel tijd buiten een muisje kan vangen, wat gras kan eten en languit op het dashboard kan liggen, is hij een tevreden kat!

Chanti's recept: Zelfgebakken brood

Tips of vragen? 

Wat voor tips en avonturen zouden jullie in onze volgende blogs terug willen lezen? Hebben jullie nog tips voor het vervolg van onze reis? Of misschien heb je nog vragen aan de hand van dit blog? Je kan ons avontuur volgen via Instagram - @chantilukiollie - of ons mailen via - chantilukiollie@gmail.com.